Unha semana máis

Non sei por onde empezar, teño sentimentos contrarios (pero iso non é novo en min). Esta semana empecei as miñas clases de fortalecemento (entrenamento espartano jajaja). Eche moito, por un lado estou moi motivada, aínda que sei de sobra que son unha merdeciña, Xabi portase xenial comigo ademáis de partirse de risa cas miñas caídas jajajaj. Pero despóis da clase estou tan feita unha merda, que teño ganas de chorar e empezanme as dúbidas. Según Xabi vou ser moi feliz dentro dun mes. Así que merece a pena tanto sacrificio. O peor desta semana e que non fun a dar os paseos diarios ca miña Rula e iso sí que me doe e moitísimo. E por último onte emocioneime moito moitísimo con un neniño de 3 anos, Xoel que me dixo ("María vamos a por tu coche pero no hagas ruído que el abuelo está durmiendo")Esto non ten valor neste mundo que se poida comparar co que sentin nese instante que me deixou paralizada. GRACIAS